Granat: owoc ze Starego Testamentu

Granat pochodzi z rejonów od Iranu do Himalajów w północnych In­diach, a już w czasach starożytnych został zaszczepiony i zaadaptował się w całym obszarze Morza Śródziemnego. Z uwagi na jego grubą łupinę nie był często krzyżowaną odmianą i sądzi się, że pozostał względnie nie zmieniony od czasów biblijnych. Jest uprawiany po­wszechnie w Indiach i w suchych rejonach południowo-wschodniej Azji, na Malajach, w Indiach Wschodnich i w tropikalnej Afryce. Drze­wo zostało sprowadzone do Kalifornii przez osadników hiszpańskich w roku 1769. W Stanach Zjednoczonych hoduje się je głównie w su­chych rejonach Kalifornii i Arizony dla smacznych owoców.

Owoce można jeść od razu, robiąc kilka głębokich, pionowych na­cięć i rozłamując na części. Kiście nasion wypełnionych sokiem wy­ciąga się i zjada. Z nasion tych można stworzyć atrakcyjne przybranie, posypując nimi różne potrawy.

Granaty są najczęściej spożywane w postaci soku, który uzyskuje się na kilka sposobów. Nasiona po wydobyciu można przecisnąć przez praskę lub wycisnąć sok z połówek owoców na zwykłej wyciskarce do owoców. Można też zastosować inny sposób. Najpierw należy lekko podgrzać owoc i chwilę toczyć go w dłoniach, by zmiękczyć środek. Następnie przecina się koniec z łodyżką i trzymając owoc nad szklanką tak, by sok mógł wypływać, od czasu do czasu ściska się go, aby zebrać cały sok. Soku można używać na różne sposoby: jako napój; do przyrządzania galaretek, sorbetów lub do gorących i zimnych sosów; do nadania smaku ciastom, pieczonym jabłkom, itd. Syrop z granatów jest sprzedawany pod nazwą grenadina. Z soku można również robić wino. W Kodzie Kolorów granat pasuje do grupy czerwonopurpurowej.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.